Yaramaz, baş edilemeyen çocuklar

1- Uygun ve faydalı olmayan, bir işe yaramayan.
2- Kelam dinlemeyen, uslu durmayan, yasaklanan şeyleri yapmakta ayak direyen (çocuk), haşarı

Üstteki tanımlar TÜRK LİSAN KURUMU ilköğretim okulları için hazırlanan sözlükten alınmıştır.

Ben burada çocuklara ‘’yaramaz’’ diyen bireylerin dikkatini çekmek istedim. Tahminen yıllardan gelen bir alışkanlıkla hareketli olan çocuklara YARAMAZ diyerek, onları olumsuz olarak etiketliyoruz. Aklımıza bile gelmeyen, o kadar alışılmış , sıradan bir sözcük olmuş. Bu biçimde nitelenen bir çocuk, aslında o kavramı benimsemiştir. O kavramın gerektirdiği davranışları yapacaktır. Yaşı ilerledikçe de “ben zati hiç kimseye yararı olmayan, kendime bile yararı olamayan bir insanım” formunda negatif bir yargıya sahip olacaktır.

Günümüzde, çocuklarımıza verilmesi gereken kıymetin farkındalığında anlaşılabilir bir artış gözlenmektedir. Bu memnunluk veren gelişmeyle aileler HAŞARI, YARAMAZ diye nitelendirdikleri en bedelli varlıkları için tahlil yolları bulabilirler.

Çocuklarının bu formda olmalarının nedeni tahminen de kendileridir. Uzmanlarla iş birliği yaparak yeni davranış biçimleri, bağlantı halleri öğrenebilirler. Ya da çocukta fizikî, motor, psikiyatrik problemler vardır. Gerekenler yapılabilir.

Bu çocuklar için “benim çocuğum biraz hareketli” denebilir. Lakin, çok hareketliliğinin nedenleri araştırılmalıdır. Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu tanısı birinci akla gelebileceklerdendir. Fakat, birinci yapılacak, çocuğun gününü nasıl geçirdiğinin belirlenmesidir.

Günlük hayat planlaması, şayet çocuk bir eğitim kurumuna devam etmiyorsa, aileler tarafından üzerinde çok ta fazla durulan bir bahis değildir. Aile, anne-baba kendileri günlük hayatlarını devam ettirirken yanlarında çocuk ta büyür sarfiyat. Genel yaklaşım böyledir. Anne-baba toplumsal hayatlarını sürdürürler.

Çocuklarının beslenmesi nasıl olacaktır? Tüm besin guruplarından yeteri kadar alabilecek midir? Yoksa hazırlaması pratik, yada hazır besinler mi çocuk için düşünülüyordur? Meyve yiyeceğine, kolay diye hazır meyve suyu mu içirilecektir? Kalori yüklemesi yapılıp, güç sarfedebilecekleri bir ortam sunuluyor mu?
Anne-babaya taabi olup, rastgele bir toplumsal alanda hareketsiz uymasını mı bekliyoruz? Sessiz bekle!, dur!, yapma!, atma!, tutma !, koşma! Üzere ültimatomların verildiği bir davranış içinde miyiz?

Çocuğumuzun uyku gereksinimi ne durumda ? ortalama hergün birebir rutini yakalayabiliyor muyuz? Bebeklik devrinde uzun mühletler olan uykuya muhtaçlık, okulöncesi periyotta öğlen dinlenmelerine ekseriyetle gereksinim duyulacak haldedir. 5-6 yaşlarında gece derin ve kâfi uyku alan çocuklar tahminen gereksinim duymayabilirler. Gece uykusuna vaktinde geç kalmadan başlamak yeniden en kıymetli faktörlerdendir. Uyku olmasada günlük hayatta sakinleştirilmiş vakit dilimlerininde olması gerekir.

Anne-babalarda bir yaklaşımda ‘’çocuğum çok zeki, onun için hiç durmuyor’’ yaklaşımıdır. Bu formda de çocuğun tüm olumsuz halleri müsamahayla karşılanmakta ve çocukta davranış bozuklukları yerleşik hale gelmektedir. Çocuğun yaşı büyüdükçe işin içinden çıkılamaz hal almaktadır. Okul sürecinde düşünceler ve ahenk sıkıntıları yaşanmaktadır.

Pedagoglar, aileye çocuklarının gününü planlamada takviye olacak bireylerdir ve vaktinde dayanak alınması değerlidir. Öğrenme faaliyetlerinin yeterli ve muvaffakiyete yönelik formda yapılmasında; tüm fizikî gereksinimlerin vaktinde ve kaliteli formda karşılanmasının büyük değeri vardir. Ayrıyeten yapılan taşkınlıklarla ebeveyn- çocuk bağlantısı büyük ziyan görmektedir.

ÖZNUR SİMAV-PEDAGOG
BİLİRKİŞİ- AİLE DANIŞMANI- DANIŞMAN ÖĞRETMEN

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir