SINAV KAYGISI

Korku, bireyin dış ortama ahenk gayretinde yaşadığı endişe, tansiyon, badire üzere kollayıcı yansıdır. Kişinin denetimi dışına çıktığında sorun oluşturur ve ömrün fonksiyonelliğini aksatır.

İmtihan derdi ise, imtihana hazırlanan bireylerin yaşadığı, ders çalışmayı planlayamama, ders çalışamama, öğrendiklerini imtihanda kullanamama,dikkatlerin dağılması, bilinen bahislerin hatırlanmaması, mide bulantısı,terleme, baş ağrısı, uyku bozukluğu,, gerginlik, sonluluk, yapamayacağım niyetleri üzere bir çok fizyolojik, davranışsal,duygusal ve zihinsel belirtileri olan telaş durumudur.

Korku ve endişe kavramları farklıdırlar. Dehşet, derdin daha yerleşik bir biçimidir. Kaygı yaşanan ortamda, gerçekçi bir fizikî tehdit kelam bahsidir. Örneğin; yılandan kaygılanmayız, korkarız. Bunun tersine, korku yaşanan durumlarda yorumlara dayalı, benliğe yönelik sanal bir tehdit vardır. Bilgimizin sınandığı imtihanlardan ya da yeni bir iş müracaatının akabinde insan kaynakları uzmanı ile yaptığımız görüşmeden korkmayız, kaygılanırız. Tüm bunlara ek olarak, dehşetin kaynağını biliriz, lakin korkunun kaynağı meçhuldür, biz yalnızca bildiğimizi zannederiz. Kaygı, dertten daha kısa periyodiktir. Yani, endişe hissine vesile olan durum ya da nesne ortadan kalktığında kişi rahatlar. Ama, tasa daha genel bir durumdur, uzun mühlet devam eder.

Bir öğrencinin eğitim-öğretim hayatı boyunca biriktirdiği bilgiyi, imtihan sırasında tesirli bir biçimde kullanılmasına pürüz olan ve muvaffakiyetinin düşmesine yol açan ağır derttir. Buradaki kıymetli nokta, derdin performans üzerinde olumsuz bir tesir yaratmasıdır. Yoksa, imtihana girecek bütün herkes korku yaşar ki belirli bir düzeye kadar olan korku faydalıdır, uyanıklık sağlar, kollayıcıdır, dikkati toplamaya yardımcı olur ve öğrencinin motivasyonunu arttırır. Telaşın hiçbir vakit “0” seviyesine inmesi yararlı değildir, zira uyanıklığı ve motivasyonu yok eder.

İmtihan Derdinin Esas Nedenleri;

İmtihan tasasının en çok karşılaşılan sebebi imtihana yeteri kadar hazırlanmamış olmak; vakti faal kullanamamak, hususların yetişmemesidir.

Anne baba tavırları; imtihana farklı manalar yüklenmesi, tutarsız ve yüksek beklenti, reddedici ve küçümseyici tavırlar, telaşlı anne ve babanın fark etmeden bu özellikleri çocuğa aktarması.

Kişinin hisleri, tecrübeleri ve inançları ile bağlı olan başarısızlık korkusu, çaresizlik hissi ve imtihanı kendilik bedeline karşı bir tehdit olarak görme imtihan korkusuna sebep olur.

Şayet birey başarısızlıkların abartıldığı, muvaffakiyetlerin küçümsendiği, daima diğer yaşıtları ile karşılaştırıldığı, belli bir seviyenin altındaki muvaffakiyetinin başarısızlık olarak görüldüğü bir ortamda yaşıyor ise imtihan telaşı geliştirme riski hayli fazladır.

Fizyolojik gereksinimlerin karşılanmaması; sistemli beslenmeme, sistemli uykunun olmaması

İmtihan Telaşıyla Baş Etmek İçin;

İmtihan tasasını en az seviyeye çekmek ve çok tasadan kurtulmak için öncelikle bireye has olan korkunun nedenlerini düzgün saptamak gerekir.

Yüksek tansiyon ve gerilim seviyesinin azaltılması, olumsuz felaket niyetlerinin değiştirilmesi, vaktin düzgün planlanması, uygun olmayan etraf şartlarının güzelleştirilmesi, daha evvelki olumsuz imtihan tecrübesinin olumsuz tesirinin azaltılması, çalışma ve aktif öğrenme tekniklerinin kullanılması, dikkat eksikliklerinin giderilmesi, imtihan sonucunun gerçek tahlilinin yapılması gerekir.

İmtihan korkusuyla baş etmede, korkuyu bastırmak yerine onu kabul etmek, tanımak ve denetim altına almak daha düzgün bir sistemdir.

Uyku ve yemek nizamına dikkat edilmelidir, fizyolojik gereksinimler istikrarlı bir biçimde karşılanmalıdır.

Anne babaların imtihanların kişiliği değerlendirmediğini, kazanmanın ve kaybetmenin hayatın bir modülü olduğunu kabul etmeleri ve çocuklarına bu şuuru vermeleri gerekir.

Ana babalar çocukları diğeriyle kıyaslamamalı, olumsuz istikametlerden çok olumlu taraflara vurgu yapılmalıdır. Olumsuz algı korkuyu arttıracağından, itimat verici ortam oluşturulmalıdır.

Gerçekçi maksatlar konulmalı, uygulanabilir çalışma programı yapılmalıdır.

İmtihan tasasının kimi durumlarda otoriteyle çatışma üzere önemli dinamik nedenleri olabilmektedir.  Bireyin itimat hissinin arttırılması, kendinin kıymetli, başarılı ve kıymetli görmesi, rahatlıkla başarabileceğini düşünmesi gerekir. Bunu aile ve toplumsal etraf dayanağı ile sağlayamıyorsa uzman dayanağı alınmalıdır. Biliçdışına ulaşılan hipnoz tekniği ile imtihan telaşı azaltılmakta ve rahatlatıcı, olumlu telkinler verilmektedir. Özgüven takviyesi sağlanan kişi kendine güvenmekte, imtihana karşı dert dolu bakış açısı değişmektedir.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir