Saldırganlık

Saldırganlık davranışının pekiştirme, cezalandırma ve taklit etme yolu ile kazınıldığı düşünülür.

Bebeklik devrinde saldırganlıktan kelam edilemez. 1 yaş civarında ise bir çocuk rastgele bir oyuncağı karşısındaki çocuğun elinden çekerek alabilir. Fakat bu durumda da hala saldırganlıktan kelam edemeyiz. Zira burada çocuğun gayesi, karşısındakini incitmek değil yalnızca oyuncağını almaktır. Yani burada görülen saldırgan davranış, oyuncağı elde etmek için bir araçtır. Toplumsal psikolojide saldırganlık iki formda ele alınmaktadır. Birincisi başkalarını incitmek ve onların üzerinde üstünlük kurmak için yapılan davranıştır. Örneğin bir çocuk arkadaşından intikam almak için ona vurabilir. Öteki tip saldırganlık ise hedefe ulaşmak için başvurulan yoldur. Örneğin çocuk arkadaşının elindeki oyuncağı almak isterken arkadaşını yere düşürebilir, lakin buradaki ziyan isteyerek yahut bilerek yapılmamıştır. Çocuklardaki saldırganlık incelenirken bu iki biçime dikkat etmelidir.

Erken yaşlarda sık olarak oyuncaklarını ve öbür sahip olduklarını paylaşmayla ilgili problemler çıkabilir. Birinci başlardaki bu saldırgan davranışlar olağan olarak kıymetlendirilmektedir. Bu periyottaki saldırganlık toplumsal gelişimin bir basamağı olarak düşünülebilir. 2 – 4 yaş ortasında saldırgan davranışların evvel artış gösterdiği sonra azaldığı görülür. 3 yaştan sonra vurma tepinme üzere davranışlar azalırken sözel hakaretler ve akınlar artar. Lakin saldırganlık konusunda da çocuklar ortasındaki ferdi farklılıklar unutulmamalıdır. Ve genelde erkeklerin kızlardan daha fazla fizikî reaksiyon verdikleri, kızların ise daha fazla sözel reaksiyon verdikleri bulunmuştur. Öfke ve saldırganlığın yetişkinlerden çok kardeşlere ve yaşıtlara yöneldiği de görülür.

Okul öncesi periyot çocuklarının etraflarındaki saldırganlıktan etkilendiği görülmektedir. Yani etraflarındaki modelleri taklit ederler. Saldırganlık bir manada bulaşıcıdır denilebilir. Çocuklar saldırgan davranışları, yetişkinleri, öbür çocukları yahut televizyondaki saldırgan karakterleri taklit ederek öğrenirler.

www.gelisimselpediatri.com

Kaynak; Artan, İsmihan; Bayhan, Pınar (2004) Çocuk Gelişimi ve Eğitimi, Ankara

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir