Evlilikte Cinsellik ve İletişimin Önemi

Kişinin toplumsal açıdan gelişmesi için değerli bir tesire sahip olan evliliğin çok farklı tarifleri dikkati çekmektedir. Evliliği bireylerin memnunluğunu sağlayan ve kişiliklerinin gelişmesinde değerli rol oynayan bir ünite olarak tanımlamaktadır (Glenn,1991).

Sağlıklı ailelerdeki çiftlerin uyumlu ve doyum sağlayıcı evliliklerinin olduğunu belirterek, eşler ortasındaki tesirli bağlantının, dayanak ve onayın, aile ile ilgili misyon ve sorumlulukların yerine getirilmesinin, çocuklarla ilgilenebilmenin, karşılıklı hürmet ve bedel vermenin, boş vakitleri birlikte paylaşmanın, sorunlara birlikte göğüs germenin, eşlerin aileye ekonomik manada katkıda bulunmasının ve bir meslek sahibi olmalarının evlilikteki ruhsal doyumu etkilediğini vurgulamaktadır (Terry ve Kottman,1995).

Evlilik Kavramı

Evlilik ve aile olgusu her ne kadar tarih içinde ve bir toplumdan başkasına farklı manalar taşıyabilmekte ise de, içinde neredeyse üniversal sayılabilecek birtakım gelişimsel olayların yaşandığı bir ünitesi söz eder. Bu toplumsal üniteyi oluşturan bireylerin birbirlerine olan güçlü bağlılıkları ve sadakatleri uzun yıllar sürmesi beklenir (Gülerce, 1996).

Glenn (1991), evliliği bireylerin memnunluğunu sağlayan ve kişiliklerinin gelişmesinde kıymetli rol oynayan bir ünite olarak tanımlamaktadır.

Rhoden (2003), evlilik niteliğinin çok boyutlu bir kavram olduğunu, evlilikte mutluluğun evlilik tatmini ve eşler ortası ahenk olarak kavramsallaştırıldığını belirtmektedir.

Evlilik kurumu temel üç motivasyona dayanır :

Biyolojik Motivasyon: Uzun periyodik bir arada yaşama ve kendi cinsinden kuşaklar üretme isteği , karşı cins ile alaka hazzı , beraberliği ve kendini muhafaza dileğidir.

Ruhsal Motivasyon : Dilek duyduğu karşı cins tarafından beğenilme , sevilme , sevme , seçilme , kendi çocukları ile beraberliğin daima oluşundan duyulan inanç ve hazdır .

Toplumsal Motivasyon : Toplumun beklentilerine , maddelerine uyarak yaşamanın verdiği rahatlık , toplumda kabul edilen bedellere ahenkle kazanılan saygınlık hazzı ve güvendir(Boran, 2003)

Cinsellik Kavramı

Lawrence & Byers’ın (1995) tarifine nazaran cinsel tatmin, “kişinin cinsel münasebetine ait olumlu ve negatif his algılarının bütününü öznel açıdan kıymetlendirerek oluşturduğu duygusal cevap.”(Cetad,2006/3).

Cinsellik denince birinci akla gelen iki kişinin sevişmesidir, halbuki cinsellik çok boyutludur. Dünya Sıhhat Örgütü’nün Cinsel Sıhhat tarifi; “Cinsellik, fizikî, duygusal, entelektüel ve toplumsal istikametlerin kişiliği, irtibatı ve aşkı zenginleştirici tesirlerinin bileşiminden oluşur. Herkesin cinsel bilgilere ulaşma ve cinsel ilgiyi zevk için ya da üreme gayesiyle yaşama hakkı vardır. Cinsel bir varlık olarak insanın yalnızca bedensel değil; duygusal, düşünsel ve toplumsal bütünlüğünü sağlayan, kişilik gelişimi, bağlantı ve sevginin paylaşımını olumlu tarafta zenginleştiren ve arttıran sağlıklılık halidir”.

Cinsellik kelam konusu olduğunda, akla gelen birinci sözler; haz, dilek, üreme, aşk ve yakınlıktır. Cinsellik insanların kıymetleri, tavırları, davranışları, fizikî görünümleri, inanışları, hisleri, kişilikleri, sevdikleri ve sevmedikleri şeyler ve içinde yaşadıkları toplumlara nazaran şekillenir. Cinsellik doğum öncesi başlayıp ömür uzunluğu devam eder, kültürel ve ahlaki faktörlerden etkilenir. Üremeyi, cinsel zevk almayı ve zevk vermeyi içerir. Cinsellik temelde duyuya dayalı bir tecrübedir ve sırf cinsel organları değil, tüm vücudu ve aklı içerir. Cinsellik, erkeklik ve dişilik ile ilgili duygusal yansıları oluşturarak tipe özel davranışları belirler. Cinsiyetle bağlı bu davranışsal reaksiyonlar daha sonra kültürel miras, toplumsal kalıplar ve medyadan kaynaklanan imajlarla biçimlenir. Kültürel miras, dinî inançların ve klâsik kıymetlerin toplamıdır. Toplumsal kalıplar ise bireyin biyolojik ve duygusal ihtiyaçları ile toplumda var olan kültürel kalıpların uzlaşmasının eseridir. Bu uzlaşma toplumdan topluma ve vakit içinde değişiklik gösterdiğinden daima devinim halindedir. Bu manada, içinde toplumsal öğeleri de barındıran, kapsamlı bir cinsellik, cinsiyetten daha kapsamlı bir kavramdır(Cetad, 2007).

Kişilerarasındaki özel bir münasebet olan cinsellik, bireyin kişiliğinin her istikameti ile bağlantılıdır. Cinselliğin yaşanması, birey olmak, bağımsızlık, kendini partnerine teslim edebilmek, partnerin benzeri yaşantılarına katılabilmek, bütün olmak, tek basına yine bütünlenmek, oburunun bütünleşmesine katkıda bulunmak, manalarına geldiğinden; bireyin benlik kavramı, cinsel manada kendisinin ve partnerinin, sergiledikleri rollerini nasıl algıladığını anlamada, cinselliğin yaşanmasında ve ortaya çıkan bozuklukların değerlendirilmesinde kıymetli rol oynar(Aydın, 1998).

İrtibat Kavramı

İrtibatın birçok tarifi bulunmakla birlikte, tariflerin vurgulamış olduğu ortak noktalar ve ulaşılan genellemelerden yola çıkılarak kişilerarası bağlantı; en az iki insanın karşılıklı olarak bilgi, his, fikir ve yaşantılarını muhakkak yollarla paylaştıkları psiko-sosyal bir süreç olarak tanımlanabilir(Kaya, 2015)

Cüceloğlu, irtibatı şöyle açıklamıştır: “Genel olarak beşerler ortasındaki his ve fikir alışverişidir” (Cüceloğlu, 1997).

Bağlantı Hüneri

İrtibat hünerleri, pek çok marifet için temel oluşturmakta ve sözel olan ve sözel olmayan iletilere hassaslık, tesirli olarak dinleme ve tesirli olarak reaksiyon verme biçiminde özetlenebilmektedir (Korkut, 2004).

Özer’e nazaran bağlantı marifeti, bireyden, karşı karşıya kaldığı olayla ilgili, muhtemel bakış açılarını ve tanımlamaları araştırmayı, soruşturmayı ve bütünleştirmeyi içerir. Bu beceriyi kazanmış birisi, kendisine yöneltilen bir ikaz, tenkit yahut şikâyet karşısında, tek açı yerine çok açıdan mana verme yeteneğine sahip olabilecektir (Özer, 2006).

Evlilikte İrtibat

Ponzetti ve Long (1989), eşler ortasında uygun bir bağlantının olmasını sağlıklı bir evlilik yordayıcısı olarak görmektedir. Ayrıyeten tesirli bağlantının, ortak ilgilerin, sorun çözme kapasitesinin, değişime ahenk, ortak sorumluluk alma ve sorumlulukları paylaşma, birlikte eğlenebilme yeteneğinin olması üzere faktörleri de sağlıklı ve doyum sağlayan çiftlerin özellikleri olarak söz etmektedir.

(Gottman,1990), kişilerarası irtibatta bilhassa olumsuz hislerin aktarılmasının eşler ortasındaki doyumu negatif istikamette etkilediğini vurgulayarak üç değerli öge üzerinde durmaktadır:

1) Evliliklerinde doyum sağlayamayan çiftlerin, doyum sağlayan çiftlere oranla ortalarında daha fazla olumsuz his yaşadıklarını belirtmektedir.

2) Evliliklerinden doyum alamayan çiftlerin birbirlerine çok fazla olumsuz reaksiyon verdiklerini belirtmektedir.

3) Doyum sağlayan çiftlerin bağlantıları doyum sağlayamayan çiftlere oranla daha az yapılandırılmıştır (Akt: Çelik, 2006)

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir