Engel kime göre, engel..

Mani deyince aklımıza birçok mana geliyor. Bir şeyin gerçekleşmesini önleyen neden, mani, mahzur, müşkül birinci olarak geliyor. Engelli koşularda, her yarışçının üzerinden, atlaması gereken, çerçeveyle tabandan konseyi tahta sistem ikinci olarak da bu gelebiliyor. Aksiyonun objektif, ruhsal ya da toplumsal açıdan kısıtlanması birçok beşerde bu mahzur durumu karşımıza çıkabiliyor. Diğer mahzur olarak da engelli beşerler geliyor.

Bazen gayretler, hayatımızda tam olarak gerek duyduğumuz şeylerdir. Şayet hayatımıza hiçbir pürüzle müsabakadan devam edilseydi hiçbir vakit olgunlaşamazdık. Zira o olumsuz olarak gördüğümüz olayların tahminen ondan sonra daha yeterli bir halde karşımıza çıkabilir. Her şey de bir hayır var der birden fazla kişi bu kelamı yaşayarak görebiliyoruz. Pürüz sanarak gördüğümüz durum aslında gerisinde çok şeyler kazandırabiliyor. O olumsuz durum da karşılaştığımız da birinci evvel isyan edilir, sonra ümitsizliğe kapanır. Bir vakit sonra önümüze çok hoş bir formda sunulduğunda her şey unutulur.

Herkesin hayatında ki pürüzleri farklıdır. Bir çocuğun istediği oyuncağı alınmadığında, öğrencinin değerli imtihanlarda makus bir olay yaşaması yahut istediği yere tercih yapamadığı durumlar, çalışan insanların iş hayatında ki olumsuz olaylar ansızın diğer bir iş çıkıp bütün planların değişmesi, yaşlıların sıhhat sorunlarından ötürü istedikleri şeyleri yapamaması bu türlü birçok mani sıralanabilir. Bu türlü mahzurların daima bir alternatif tahlilleri vardır.

Öteki seçenekler olabilir.

Engelli bir insanın hayatında ki maniler çok farklıdır. Yapacakları alanlar sonludur. Mahzur durumlarına nazaran yapacakları şeyler muhakkaktır ve o alanlarda kendilerini geliştirirler. Özel yetenekleri vardır, en düzgün bir ressam kadar hoş fotoğraflar yapabiliyorlar, el sanatlarına geneli çok maharetli olabiliyorlar. Yalnızca onlara yardım etmek için bir el bekliyorlar ve sevgi en değerlisi. Siz bir adım yaklaştığınızda onlar koşarak geliyor. Üstünde durulduğu vakit hoş şeyler ortaya çıkabiliyor. Her şeyden memnun olmayı biliyorlar. Önümüzde ki manileri büyütmek yerine onları nasıl en uygun duruma getirebileceğimizi düşünmemiz gerekir.

Yarının bu günden daha güzel olacağı ümidiyle yetinmek yerine çabucak bugün, yarın uyandığımızda kendimizi evvelki günden biraz olsun daha yeterli hissetmemizi sağlayacak bir şeyler yapabiliriz.

Her vakit ikinci bir tercih olmalıdır.

Hayatın bize ne getireceğini bilemeyiz.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir