Ebeveynden ayırılma(ma)

Bilinmeyene duyulan dehşet ve ayrılık telaşı çocuğun gelişiminde beklenen olağan etaplardır; fakat her ikisi de çoka kaçıp çocuğun işlevlerini engellemeye başlarsa sorun yaratabilirler. Olağan gelişim sürecinden kaynaklanan dertler ‘'ayrılma zorlukları'' ve çok ayrılma endişeleri da ‘'ayrılık telaşı'' dir.

Ayrılma zorlukları çocuğun gelişiminin olağan, sağlıklı bir kesimidir. Bağlanma bebeklik devrinin ortalarında çocuk anne babasına ilişkin olma hissine kapıldığında başlar. Bu bağlanma çocuğun anne/babasının yanından ayrılırken üzülmesine ve terk edilme kaygısı duymasına yola açar. Çocuk anne babanın tekrar geleceğine inanmaya başladığında, başka kalmaya ait protestolarından vazgeçer. Birçok ebeveyn bebeklerini birinci sefer bakıcıya bırakıp meskenden çıkarken, onun nasıl içli ağladığını hatırlar. Çoklukla ağlama kapı büsbütün kapandığında ya da çabucak sonra durur lakin kimi bebekler başka kalma tasasını yenemez ve neredeyse ebeveyn gelene kadar ağlama devam eder. Ayrılma zorluğu yaşayan çocuk konuttan ayrılma vakti geldiğinde ağlayabilir, öfke krizi geçirebilir yahut okula sınıfa girmeyi reddedebilir. Bu yansılar çok olağandışı görünseler de son derece olağandır.

Kaynak: Dr Susan Anderson ve Dr Henrietta Leonard ”Çocuktur, Geçer!” 2003 Epsilon Yayınevi- İstanbul

* Bu söylenenlere ek olarak çocuğunuzda uzun müddetli bir ayrılma zorluğu varsa ya da ayrılık kaygısı bozukluğundan şüpheleniyor iseniz kesinlikle bir uzmana danışmalısınız.

www.gelisimselpediatri.com

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir