Çocuğun anne-babasıyla yatması doğru mu?

Geceleri siz yatarken, birdenbire eşinizle ortanıza sıvışan, odasında tek başına yatmamak için huysuzluk çıkaran, yatak odanızın davetsiz konuğuna, fazla toleranslı davranmamanızda yarar var.

.

Neredeyse her anne-babanın bir devir sorunu olmuştur, yalnız yatmak istemeyen çocuklar. Ömrün birinci 1 yılı, çocukta `temel itimat duygusu`nun geliştiği periyottur. Çocuk hayatının bu birinci yılında annesinin yanında olmasına, sevgi gösterilmesine, bakım verilmesine çok gereksinim duyar. Çocuğun ihtiyaçlarını söz etme, dış dünyayı tanıması ve beslenmesinde en değerli aracı bu devirde ağız ve dudaklardır. Bu nedenle emzirmenin de yalnızca çocuğunuzun beslenmesi açısından değil, hem sizinle tensel bir temas sağlaması hem de gerginliklerinin giderilmesi açısından kıymeti büyüktür. Bu periyotta çocuğunuzun ulaşabileceği en yakın yerde olmanız, çocuğunuzun bu ihtiyaçlarının sağlanmasında değerlidir
Bundan sonraki periyotta çocuğunuz için ayrılıklar daha az korku verici bir hal almaya başlar ve onda yarattığı gerginlik eskiye nazaran çok daha kolay katlanılabilecek seviyelere iner. Çeşitli nedenlerde çocuğunuzun hayatının bu birinci yılı, uzun vadeli ayrılıklar ve ilgisizlik ile geçerse, ileriki yıllarda yakın bağlarında inançsız, sıcak alaka kuramayan, kaçıngan, içe dönük yahut empatiden mahrum bir yapı sergileme eğiliminde olur.

İşte tüm bu nedenlerle ve ayrıyeten çocuğunuzun uyku uyanıklık alışkanlığı, beslenme alışkanlığının oluşturulması ve sizin buna ahenk sağlamayı öğrenebilmeniz için, bebeğinizin bilhassa birinci bir yılında, birlikte yatmanıza gereksinimi vardır.

Bu yaştan sonra çocuğunuz, artık annesi ve babası farklı odada olsa da, kendisine kolay kolay ulaşabildikleri takdirde farklı kalabilmeye alışabilmektedir. Temelde farklı odada yatabilme marifetinin gelişmesi, çocuğunuz için tıpkı yürümek, koşmak, kaşık tutabilmek üzere çok keyif verici, bağımsızlaşmayı ve bireyselleşmeyi gösteren ve öz inancı artırıcı gelişmelerdir. Çocuğunuzun farklı bir odada yatabilmesi bilhassa kreşe ve okula başlama süreçlerinin rahat geçirilmesini sağlamaktadır. Başlangıçta korku yaratabilecek “kendi odasında yatma deneyimi” vakit geçtikte ve tekrarladıkça derdin giderek azalmasıyla birlikte gurur verici bir harekete dönüşecektir.

Size Düşen Misyonlar

Bu geçiş periyotlarında size düşen vazife, çocuğunuzun yaşayabileceği kaygıyı anlayabilmek, destekleyici ve cesaretlendirici olmaktır. Çocuğunuzun rastgele bir başarısız tecrübesinden sonra sizin de kaygılanmanız ve katı davrandığınız fikriyle suçluluk hissine kapılmanız, çocuğunuzun bir sonraki teşebbüsü için yürek kırıcı olacaktır. Örneğin; kendi odasında yatmaya başlamış çocuğunuzu, rastgele bir kaygılı hayal sonrasında tekrar odanıza geri almanız yanlış bir davranıştır. Bunun yerine bir müddetliğine yatağının yanında oturarak, çocuğunuzun başını okşayıp rahatlattıktan sonra uyumasını sağlamak daha gerçek davranış olacaktır. Ayrıyeten çocuğunuzun odasının ayrılmaması; sizin, eşinizin ve çocuğunuzun yatış saatlerinde değişikliklere neden olacak, ebeveynler olarak sizler başka odalarda yatmak durumunda kalabilecek, bu da sizin bağınızı olumsuz etkileyebilecektir.

www.gelisimselpediatri.com

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir