Çocuğum beni ısırıyor, bana vuruyor

Çocuklar dünyaya geldikleri birinci andan itibaren daima olarak keşfetme ve öğrenme süreci içindedirler. Evvel kendi vücutlarını sonra oburlarının vücutlarını ve tüm çevreyi keşfederler.

Bu keşif içinde toplumsal öğrenmeyi de barındıran bir keşiftir. Zira çocuklar şiddet ve ziyan verme dürtüleri ile doğmazlar. Tahminen aşikâr ölçüde genetik özellikler barındırırlar lakin kendisine ya da diğerine ziyan verme süreci öğrenilen bir süreçtir.

Bilhassa 18-24 aylık çocukların gelişim sürecine baktığımızda, bu yaş çocukların ben merkezci olduklarını, inatçı olduklarını ve model alarak öğrenme süreci içinde olduklarını görüyoruz.

Bu yaş çocuğu her şey benim olsun ister, her şeye dokunmak, her şeye sahip olmak ister. İstekleri yapılmadığı vakit reaksiyon gösterir. Bu gösterdiği reaksiyon anne babası ile ortasındaki irtibat ve etkileşime nazaran kendini yere atma, çok ağlama, başını duvara vurma, kendini kusturma, ısırma ve vurma biçiminde olabilir.

İnat devrinde olan ve adeta kanının son damlasına kadar inatlaşabilen bu dönme çocuklarının göstermiş oldukları bu davranış sorunlarını ortadan kaldırmak için, anne babanın da birebir oranda inatlaşması işleri çığrından çıkarır.

Bir tarafta ağlayan kendini yere atan bir çocuk, öbür tarafta “Yeter artık sus diyorum sana, suuus” diye bağıran anne baba tabloları size epeyce tanıdık gelebilir.

Bu ağlama ve bağırmaların sonu vurma ve ısırmaya kadar gidebilir. Çocuk hem kendini hem de anne babasını ısırma eğilimi içinde olabilir.

Çocukların ağrı eşikleri bizden çok daha yüksek olduğu için, bilhassa kendilerini ısırdıklarında bir de duydukları öfkenin de tesiri eklenince ağrıyı fazla hissetmeyebilirler.

Yeniden çocuklar sahip oldukları gücün çok da farkında olmadıklarından ve denetimsiz güç kullandıklarından anne babaya vurduklarında ya da onları ısırdıklarında, onları ne kadar çok acıtmış olduklarını fark etmeyebilirler.

Isırılan ya da kendisine vurulan anne baba, o acı ile refleks olarak çocuğu iter, çocuk yere düşer ve daha şiddetli ağlamaya devam eder.

Bu bir kısır döngüdür…

Çocuklar neden bu olumsuz davranışları sergilerler

Kendini savunma
– Gerilim verici bir durumda olma
– Rutinin bozulması
– Çok düş kırıklığı ya da öfke
– Yetersiz lisan gelişimi
– Çok uyaran
– Yorgunluk
– Yetişkin kontrolü yoksunluğu
– Etrafındaki öfkeli ve saldırgan davranışları taklit etme

Pekala çocuğunuz sizi ısırıyor yada size vuruyorsa ne yapmalısınız. İşte size birtakım ip uçları

Çocuğunuzda ısırma ya da vurma davranışı varsa, artık siz de bu davranışı hangi olaydan sonra geleceğini az çok iddia edersiniz. Birinci yapmanız gereken bu davranışlar olmadan engellemektir.
Çocuğunuz sizi ısırmaya yeltendiğinde ya da vurmak için elini kaldırdığında onu durdurmak kıymetlidir.
Çocuğunuzu engellerken “Vurma, ısırma, ben sana kaç sefer vurma dedim” üzere cümleler kullanmayın.
İçinde “me-ma” olumsuzluk ekleri içeren ikaz sözcükleri çocukların bu davranışı daha çok yapmasına sebep olur.
Çocuğunuzu bir hışımla itmeyin.
Karşılık olarak siz de onu ısırmayın ya da ona vurmayın. “Gel ben de seni ısırayım, ben de sana vurayım, bak nasıl acıyor” üzere davranışlarla bu olumsuz davranışları azaltamazsınız, bilakis arttırırsınız.
Anne babası tarafından ısırılan çocuk için, ısırma davranışı artık legal hale gelmiş olur ve o sizi daha çok ısırmaya başlar.
Çocuğunuzu engellerken ya da ısırma vurma gerçekleştikten sonra “Böyle yaptığın vakit çok üzülüyorum, niçin beni üzüyorsun, bak artık ağlarım” üzere sözler de kullanmayın.
Çocuk zihni şöyle çalışır. Şayet anne baba çocuğa üzüldüğünü söylüyorsa, onları üzen davranışa son verilmez, bilakis davranış artarak devam eder.
En uygun söz usulü şu olacaktır. “böyle davranmanı istemiyorum, beni ısırmandan hoşlanmıyorum”
Bunu söylerken söz üslubunuz ve vücut lisanınız de net olmalıdır. Örneğin “Anneciğim beni ısırmanı istemiyorum” biçimindeki bir tabirin çocuğun gözünde hiçbir kıymeti yoktur
Siz de kendi davranışlarınızı denetim edin. Çocuğunuzu ısırarak mı seviyorsunuz, çocuğunuzun yanında diğer çocukları severken poposuna vurarak mı seviyorsunuz. Çocuklar model alarak öğrendikleri için, siz fark etmeden sizi model almış olabilirler
Çocuğunuz sizi ısırdığı ya da size vurduğu vakitlerde ona uzun nutuklar ve bitmek bilmeyen nasihatlar etmeyin.
Tersine sizi ısırmadığı ve vurmadığı bir vakitte, onunla bu mevzuyu konuşup, bu durumdan ne kadar rahatsız olduğunuzu anlatın.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir