İlişkilerde Adı Konamayan Kâbus: Duygusal Yoksunluk

İnsanların bağlanma algısı geliştirebilmesi için sevgi, ilgi, eş duyum, hürmet, şefkat, anlayış ve korunmaya muhtaçlıkları vardır. Yakınlık ve ilişkin olma hissi öbürleri ile ilgi kurabilmenin en kıymetli iki yoludur. Yakınlık en yakın bağlantılarımıza (anne, baba, sevgili, eş) ; ilişkin olma hissi ise toplumsal münasebetlerimize ahengi sağlamaktadır. Kimi bireyler için erişkinlikte sevilebilir başkası ile inançlı bağ kurabilme, yakın ve ilişkin hissedebilme epey zordur. Aslında bu bireylerde bağlanma sorunu çabucak göze çarpmaz, hatta çok hoş ahenk sağlıyor üzere gözükür lakin çoklukla favori duygusu (en sık hissedilen) yalnızlıktır, şartları ne olursa olsun genelde daha evvel hiç sahip olmadığı ilgiyi dilekler. Kimsenin onu derinden bildiği ya da onunla derinden ilgilendiğini hissetmez.

Hasebiyle yoksunluğuyla başa çıkma sitiline nazaran çoklukla ya karşı cins tarafından her vakit duygusal olarak hayal kırıklığına uğratılma, ya da aşkı platonik yaşamaya daha istekli olma, ya da duygusal açıdan verici olup tam aksisi beşerlerle bağlantıyı devam ettirerek bu ismi konamayan kâbusla baş etmeye çalışırlar lakin sonuç tekrar birebirdir daha az yakınlık, daha az aidiyet.Ve içten içe kemiren yalnızlık duygusu ile birlikte sevilme gereksiniminin hiçbir vakit karşılanmayacağına dair derin ve sabit bir inanç kelam mevzusudur. Duygusal mahrumluk tecrübesinin tanımlanması epeyce zordur, zira içinde çok az niyet barındır, hisle ilgilidir ve mahrumluk çok erken başlangıçlıdır yani erken devirde kurulan birincil bakım veren ebeveynimizle münasebetlerden köken alır.

Duygusal yoksunluğun erişkinlikte yansımaları en çok yakınlık gerektiren karşı cins ilgilerinde kendini göstermektedir. Farklı yansımaları vardır. Bunlardan birinci insan münasebetlerinde çok ısrarlı olma ve beşerler size ne kadar verirse versin bunun hiçbir vakit yetmemesi. Ya fazla muhtaçsınızdır ya da çok fazla talepkar. Birtakım beşerler ise bu yoksunluğu öbür insanların muhtaçlıklarını besleyerek telafi ederler. Arkadaşlarının ya da çocuklarınızı gereksinimini karşılamak için çok fazla efor içinde olmak ya da insanlara yardım etmeyi içeren işlere yönelmek ya da istekli olmak yoksunluğun telafi için kusursuz bir yoldur. Son yansıma ise beşerler tarafından kronik olarak hayal kırıklığına uğratılmak, bağlantıların sonucunda insanlara duygusal olarak sizin yanınızda olacakları konusunda güvenmemek, anlaşılmadığınızı düşünmek duygusal yoksunluğun sonucudur. Duygusal mahrumluk yetişkinlik hayatında erken periyot bakım verenle bağın niteliğine nazaran ya tüm hayatı kapsar ya da herkes mahrum bırakan beşerler olarak görülmez, yalnızca kısıtlı bir alanı kapsar bilhassa de âşık olunanı.

Birçok insanın çok başarılı bir iş hayatı, epeyce geniş toplumsal bağlantıları genel olarak fonksiyonelliği epey yüksek bir hayatı olmasına karşın karşı cins münasebet konusunda tekrarlayan bir örüntü yaşaması, dikiş tutturamaması yahut kronik hayal kırıklıkları yaşamasının altında aslında sözlere dökülemeyen, deneyimlenmesi hatta tespiti hayli güç bu inanç yatar. Zira duygusal mahrumluk eksik olan bir şeydir, çocuğun hiçbir vakit bilmediği bir şey…

Alaka yaşadığınız kişi size fazla yakınlaşınca ilgiyi bitirmek için uygun nedenler bulmaya başlıyorsanız, yoksunluğunuzu münasebetinizi sabote ederek pekiştiriyor yani ihmale çok hassas hale geliyorsanız, sevgilinizin aklınızı okumasını ve sihirli bir biçimde gereksinimlerinizin karşılanmasını bekliyorsanız, bağlantılarda çatışma durumlarında her seferinde derin bir sessizliğe teslim oluyorsanız, ya da ziyadesiyle hırçın talepkarsanız içinizdeki “ihmal edilmiş, yoksun” çocuğu hissetmeye çalışın. Anlamak değişimde birinci adımdır.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir