EVLİLİKTEKİ BEKLENTİLER GERÇEKÇİ Mİ?

Son yıllarda evliliklerde yaşanan meselelerinin çoğalması, buna bağlı olarak boşanmaların ve bayan cinayetlerinin artması; gözleri bir defa daha eşler ortası bağlantının kalitesine çevirme gereğini ortaya koydu.

Evliliklerde, eşler ortasındaki sıkıntılara baktığımızda; gerçekçi olmayan yahut karşılan(a)mayan beklentiler, bağlantı eksikliği, sorumlulukların yerine getirilmemesi, gideril(e)meyen gereksinimler en çok karşılaşılan sıkıntılar olarak karşımıza çıkmaktadır.

‘Beklenti’ konusunu ele almak istememin nedeni; gerçekçi olmayan yahut karşılan(a)mayan beklentilerin yalnızca evlilik sırasında değil, hayatın her evresinde müsabaka mümkünlüğünün yüksek bir sorun olması.

Birden fazla kişinin, evlilik öncesinde evliliğe dair beklentileri vardır. Bu beklentiler şahıstan şahsa değişir. Bu değişimde yaşanan bölgenin, ailenin yetiştirme usulünün, kişinin eğitim durumunun tesiri vardır.

3 yıl evvel yaptığımız evlilik beklenti anketinde, bayanların eşlerinden beklentileri; eşinden sevgi ve bedel görmek, ilgilenilmek, eşiyle irtibat kurmak, konut işleri ile çocuk bakımında eşinden takviye görmek, doğum günü, evlilik yıldönümü üzere özel günlerin hatırlanması üzere beklentilerdir.

Ankette erkeklerin eşlerinden beklentileri ise şöyle sıralanmıştır:

‘Eşim güler yüzlü olsun, sevecen ve sıcakkanlı davransın. Çocukları hoş bir formda yetiştirsin. Hoş yemekler pişirsin. Mümkünse çok fazla konuşmasın.’

Kişinin bu beklentileri dışında ‘olmazsa olmaz’ olarak yorumladığı kişisel tercihler de eklenince, beklenti seviyesi yükselmektedir. Bu yüksek beklentiler gerçekleşmediğinde ise hayal kırıklığı, öfke ve çaresizlik hisleri yaşanmaya başlamaktadır.

Pekala eşlerin ne yapması gerekir?

Şahıslar ortası alakalarda üç farklı davranış biçiminden kelam edebiliriz. Tercih edilen, tercih edilmeyen ve aldırış edilmeyen davranışlar. Çoğumuzun isteği, eşimizin tercih ettiğimiz üzere davranması, yani beklentimize uygun hareket etmesidir. Bu istek doğal bir istektir. Lakin bu istek, bir mecburilik değildir. Eşimiz beklediğimiz üzere davranmak zorunda değildir. Onun tercih edeceği davranış, kendi kararıdır.

Kendi kişisel tercihlerini yahut beklentilerini ve ‘ben olsaydım bu türlü yapardım’ fikirlerini tek yanlışsız olarak kabul edip, eşinin beklenti ve tercihlerini dikkate almadığında, büyük olasılıkla sıkıntılar yaşanır. Zira beynimiz, kendi tercihlerini ‘doğru’ olarak kabul ettiğinde, diğer tercihleri otomatik olarak ‘yanlış’ kabul eder.

Şahıslar, ferdi tercihlerini olması gereken, zarurî ‘doğrular’ olarak gördüğünde, karşıdaki kişinin farklı tercihlerini ‘yanlışlar’ olarak yorumlamaktadır. Bu türlü bir yorum sonucunda kişinin verdiği birinci reaksiyon, eşini bu ‘yanlıştan’ döndürmeye çabalamaktır. Eşi, davranışını değiştirmediğinde, bu defa tehdit, korkutma yahut farklı metotlar devreye sokulmaktadır. Tüm bu yaşananlar bazen geri dönülmez sonuçlara yol açmaktadır.

Özetlemek gerekirse, evlilikte eşlerin beklenti yaşaması doğaldır. Bu beklentiler bizim ferdî tercihlerimizdir ve tek ‘doğru’ değildir. Eşimiz beklentimize uygun davrandığında ‘Beklentime uygun davrandığın için teşekkür ederim’ diyerek onu takdir etmek, beklediğimiz davranışların devamını sağlayabilir. Beklentimize uygun davranmadığında ise onun davranışlarını zorla değiştirmeye çalışmak gerçekçi değildir. Bizim yapabileceğimiz şey onun kararlarını bir tercih olarak görmek ve bu karara karşı kendi yorumlarımızı gözden geçirmektir. Zira biz, eşimiz bile olsa oburunun davranışları, kanıları üzerinde denetim gücüne sahip değiliz. Biz lakin kendi kanılarımızı, kendi davranışlarımızı ve kendi söylediklerimizi denetim edebilir ve değiştirebiliriz. Yazıyı Mevlana’nın bir kelamıyla noktalamak istiyorum.

“Dün uyanıktım, herkesi değiştirmek istiyordum. Bugün akıllıyım kendimi değiştiriyorum.”

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir