Ben yaşamadım, çocuğum yaşasın !

“Ben yaşamadım, çocuğum yaşasın” fikri, mutsuzluk sebebi !

Günümüzde eğitim düzeyinin artmasıyla birlikte çalışan annelerinde sayısı arttı. Ekonomik gücü artan aileler, çocuklarına artık daha çok para harcarken daha az vakit ayırıyorlar. Bilhassa de ailelerin mali açıdan giderek güçlenmesiyle “ben yaşamadım, çocuğum yaşasın” niyeti ailelerin hayatlarının merkezimize oturuyor ve çocukları için hiçbir masraftan kaçınmıyorlar. Halbuki bu tavır memnun olmayan, tatminsiz, ne istediğini bilmeyen çocuklara ve gelecekte bir çok ruhsal dertlerle karşılaşacak bireylere sebep oluyor.

İşte bu noktada bir kaç diyeceğimiz var. Çocuklarınızın keyifli olmasını her anne baba üzere siz de istersiniz. Hele bir de siz onun yaşındayken hayalinizdeki kırmızı çizmeyi ya da arabayı alamadıysanız, babanız ya da anneniz size çok sarılmadıysa, özel bir okulda okuyamadıysanız ya da pazara gittiğinizde canınızın çektiği her şeyi alamadıysanız.

Buraya kadar bir ıstırap yok. Lakin, çok suçsuz üzere görünen “Ben yaşayamadım benim çocuğum yaşasın, hiçbirşeyden eksik kalmasın.” cümlesi, sonrasında önemli davranış bozukluklarına sebebiyet vermektedir.

Nasıl mı?

  • Her vakit her istediği olan çocuk mutsuz, tatminsiz, huzursuz olur. Neyden nasıl memnun olacağını da tam kestiremez. Zira daha elindekinin değerini anlamadan öteki bir uyarıcı önüne geliverir. Bu sefer, ona yönelir lakin ondan da öbürleri üzere çabuk bıkar. Sonra “Ben senin yaşındayken bir tane arabayı güç buluyordum sen neden değer bilmiyorsun teşekkür etmiyorsun oğlum!” dersiniz.
  • Davranışlarınız ve sözleriniz paralel gitmelidir. “Sen kendin için ders çalışıyorsun bizim için değil ki yavrum.” derken bir yandan da iki dakika ödevin başına geç oturduğunda telaşlanır, uygun not aldığında ise çabucak en güzel hediyeyi alırsanız ve başka çocuklarla karşılaştırırsanız güya sizin için çalışıyormuş izlenimi verirsiniz ve başaramadığında çocuk önemli bir suçluluk hisseder.
  • Tıpkı vakitte çocuğunuzun sorumluluklarını ondan çok üzerinize almaktır bu durum. Daima gerisinden iten birileri olduğunda neden ödevini kendi oturup yapmaya başlasın ki ya da odasını toplasın? 1 ay evvel verilen performans ödevini hala yapmayan çocuğunuz üzülmesin, düşük not almasın diye son akşam sizin yapmanız mesela, ya da karne günü ondan çok heyecanlanıp, elinden koşup almak notlarını.
  • Tek uğraşınız çocuğunuz olmasın. Hayattaki tek odak noktanız çocuğunuz olursa, tüm tasalarınız, beklentileriniz, öfkeleriniz de ondan yana olur. Sizin yapamadıklarınızı ya da hayallerinizi gerçekleştirmesini ondan beklemek çok da işe fayda bir niyet olmayacaktır. Çocuğunuz size “Ben istediğim kısmı okuyacağım, senin istediğin mesleği seçmeyeceğim.” dediğinde mana veremez, yıkılırsınız.
  • Çok fazla verici olduğunuzda yani onun ismine her şeyi planlayıp adeta bir fanusta büyüttüğünüzde, bunun karşılığını da ister istemez beklersiniz. Evlendiğinde eşi ile anlaşamaz ya da ona kızan öğretmenine çıkışırsınız.
  • Anne- baba olarak yapacağınız en kıymetli şeylerden biri de tek ağız olmaktır. Ebeveynlerden biri çocuğa öteki bir kural koyarken başka bunu ters bir cümle ile yıkarsa, otorite bozulur ve çocuk tasa yaşar. Unutmayın ki, sizler iki farklı insansınız. Münasebetiyle herşeyi tıpkı düşünemezsiniz. Bununla birlikte tek bri ortak projeniz var o da çocuğunuz. O sebeple o bahiste tek ağız olmak zorundasınız.
  • Tutarlılık hayli kıymetlidir. Çocuğunuz oyuncakçıda bilmem kaçıncı bebeği istediğinde evvel “Ne anlaşmıştık, bugün yalnızca gezmeye geldik, oyuncak almayacağım.” dersiniz. Çocuk bir kez sızlanır, açıklayarak “Olmaz” dersiniz. On defa sızlanır, ağlar, “İstiyorum” diye “Hayır” dersiniz. Otuz sefer diretir, bağırır, kızar “Böyle öfkeyle istedikçe anlaşamayız seninle.” dersiniz. Elli kez ağlar, ister hatta bir şeylere vurmaya başlar “Madem o denli gidiyoruz o zaman” dersiniz. Elli birincide artık taşar ve “Rezil ettin beni tamam haydi al!” dediğinizde tüm o kurallar, tavır, otorite, hürmet sıfırlanır.
  • Çocuğunuza sorumluluk verin. Bu illa ki büyük bir şey olmak zorunda değildir. Bir çiçeğin ya kedinizin suyunun ihmal edilmemesi onun vazifesi olsun mesela. Evvel bir mühlet bir arada yaparak öğretin sonra o sahip olduğu minik sorumlulukla özgüveni de artacaktır.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir