Oyun terapisi hakkında

Çocukların oyun ve oyuncaklar aracılığı ile istek ve muhtaçlıklarını söz edebildikleri; öfke, kızgınlık, yalnızlık, başarısızlık ve yetersizlik hislerini oyun oynayarak sergileyebildikleri; psikososyal meselelerini önleyebildikleri yahut çözebildikleri, ayrıyeten büyüme ve gelişmelerine dayanak olan özel bir süreçtir. Bu süreçte çocuklara, duygusal meselelerini söz edebilmeleri, sözlerle anlatamadıklarını oyuncaklar, fotoğraf, müzik yahut sanatsal faaliyetleri deneyimleyerek ortaya koymaları için yaşamsal bir fırsat yaratılmış olur.
Her şeyden evvel oyun, çocuk için kesinlikle karşılanması gereken ihtiyaçlardan biridir. Çocuk oyun oynarken engellenmelere katlanmayı, hislerini düzenlemeyi öğrenirken; yeni hünerleri deneyimleyebilirler. Oyun onlara kendi dünyalarının hakimi olma talihi verir. Kendilerini tabir edebilecek sözlere sahip olmadıkları vakit, yetişkinle bağlantı kurabilmek için oyunu kullanırlar. Oyun çocuk için yetişkin olduğunda yaşayacağı hayatın provası üzeredir.

Oyun terapisi çocukların;
-Yaşadıkları dünya hakkında bilgi edinmelerine
-Duygu ve kanılarını tabir etmelerine
-Zihinsel, fizikî ve toplumsal maharetlerini geliştirmelerine
-İlişkilerde güçlü bağlar kurmalarına yardımcı olur.

Oyun terapisinin yardımcı olacağı sorunlar
-Travma sonrası gerilim bozukluğu
-Telaş, hüzün, kaygı, telaş, öfke üzere hislerin olağandan fazla olması
-Dikkat eksikliği ve hiperaktivite bozukluğu
-Kendine ve diğerlerine ziyan verici davranışlarda bulunma
-Sosyal içe kapanıklık
-Güven eksikliği
-Depresyon
-Aile değişimlere ahenk gösterememe
-Sebebi anlaşılmayan baş ve karın ağrıları

Oyunun uygunlaştırıcı tesirleri
-Kendini söz etmek
-Duygusal boşalma
-Stresi aşmak
-Bağlanma ve alakayı geliştirme
-Empati
-Güç ve denetim
-Yeterlilik ve öz kontrol
-Yaratıcı sorun çözme

Oyun çocuğun lisanı, oyuncaklar ise sözleridir.

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir