Hayat gerçekten geri dönülemeyecek bir oyun mu?

En son ne vakit kendinize “Bir yanılgı yaptım!” dediniz? Ben dün tam da kendime bunu söylerken Kürşat Başar’ın bu satırları ile karşılaştım: 

“(Hayat) ne garip bir oyun!

Herkes tıpkı oyunu her kezinde yine öğrenmek, birebir yanılgıları yapmak, kendini korumak zorunda. Kimse bu oyunu hakikaten bildiğini söyleyemiyor, bir diğerine nasıl oynayacağını anlatamıyor. 

Bir kenarda durup sırf seyretme talihiniz    da yok, seyirci bile olsanız oyunun içindesiniz, bir biçimde onun modülü olmaktan diğer hiç bir seçeneğiniz yok. 

Pekala lakin en azından bir yerde durup, oynadığınız rolü değiştirebilir misiniz? 

Hiçbirşeyi bilmeden başlamak ve bütün kuralları kendi başımıza öğrenmek zorundayız. Attığımız her adımın, yıllar sonrasını, bilinmeyen bir geleceği belirleyebileceğini düşünsek yaşayamayız. 

Haksızlık değil mi bu? 

Kimlerin girebileceğini bile belirleyemediğiniz  oyunda asla tekrar talihiniz olmadan yer almak zorundasınız. 

Hiç değilse bir talih daha verilseydi. Hiç değilse bir yol ayrımında verdiğimiz kararı değiştirip yine başlayabilseydik…” diyor Başar ve en sonuna ekliyor:

“Biliyorum, olmuyor.” 

Bütün satırlarına katıldığım bu yazının yalnızca  son cümlesi bana uzak kalıyor zira hayatın geri dönülemez olsa da değiştirilemez olduğunu düşünmüyorum.

Yaşamak yanılgı yapmaktır… Kusur yaparak yanılgı yaptığını fark etmektir, fark edip yolunu değiştirebilmektir. 

“Bugün hayatının geri kalan kısmının birinci günü.” der, Charles Dederich. 

Herkesin bir sona muhtaçlığı vardır yine başlamak hayatının geri kalanına farklı bir kapı açmak için… lakin bazen beklemek gerek, yapılan kusurun bedelini ödemek ve pişmanlığın içinde hayatta bir sonraki sapağı beklemek gerek…

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir