ERGENLER ile İLETİŞİM

NASIL MEMNUN BİREYLER YETİŞTİREBİLİRİZ?
Hayatta karşılaştığımız en şiddetli vazifelerden biri, çocuk yetiştirmektir. Hiçbir eğitimden geçmeden ve rastgele bir karşılık beklemeden büyütürüz onları. Tahminen de tek beklentimiz; memnun, huzurlu, problemlerle kendi başına çaba edebilen özgüvenli bireyler olmalarıdır. Bunun için var gücümüz ile çalışır, çabalarız; ama elimizden gelenin en düzgününü yapsak bile işlerin yolunda gitmediği vakitler olur. 
Ergen Çocuğunuzu Anlamak 
Ergenlik periyodu, çocuğun kişiliğinin formlandığı ve davranış özelliklerinin kalıcılaşmaya başladığı bir devirdir. Ergen çocuğunuza verdiğiniz reaksiyonlar onun hislerini, davranışlarını ve kişiliğini direkt tesirler. Bazen durumla uyumlu biçimde davransanız bile bir iç çekişiniz, yüz sözünüz yahut bir hareketiniz ergen çocuğunuz tarafından yanlış yorumlanabilir, çarçabuk eleştirildiği, onaylanmadığı yahut bir diğeriyle kıyaslandığı sonucuna varabilir ve bu durum uzun sürecek bir çatışmanın tetiğini çekebilir. Zira, ergenler yetişkinlerden çok daha hassastır ve bilhassa zahmetli durumlar varlığında ne söylediğinizden çok, NASIL SÖYLEDİĞİNİZ hayli değer kazanır. Düşünceli durumların önüne geçmek için, öncelikle çocuğunuzu anlamaya çalışmanız ve bunun için uğraş sarf etmeye istekli olmanız gerekir. Onu dinlemek, rastgele bir his sözü çıkardığında uygun soruları yöneltmek, ben lisanını kullanmak, müşahede yapmak, çabucak reaksiyon vermemek ve birlikte geçirilecek vakitler yaratmak olumlu yansılar almanıza, hasebiyle âlâ bir ilgi kurulmasına neden olacaktır. 

‘’Ne yaptıysam olmadı’’, ‘’Bildiğini okuyor’’, ‘’Çok zorlanıyoruz’’
Bu ve benzerleri,  günlük pratiğimde sık karşılaştığım cümlelerden.. Hakikaten de birtakım durumlar var ki, hayli zorlayıcı ve yıpratıcı olabiliyor. ‘Enerjisi yitik, omuzları çökük, huysuz ve mutsuz bir ergen’ ve ‘tükenmiş ve ne yapacağını bilmeyen bir aile’ tiplemesi ile karşılaşabiliyoruz. Bu nokta da, ergenlik devrine mahsus biyokimyasal ve hormonal değişikliklerin, çocuğun tabiatı gereği olan özellikler ve kalıtımsal faktörlerin davranışlar üzerine olan tesirini güzel anlamak ve ayırt etmek gerekir. Akılda tutulması gereken en değerli noktalardan biri, çocukların olağan dışı tüm davranışlarının, birtakım psikiyatrik rahatsızlıkları bunun dışında tutarsak, aslında bir ‘’YARDIM ÇAĞRISI’’ ve dikkati o tarafa çekmek için bir işaret niteliğinde olduğudur. Kararlı, istikrarlı ve dengeli bir tavır ve davranış içerisinde olmanız ve tıkandığınız noktalarda gerekli dayanağı almak için müracaatta bulunmanız, olaylar ile daha kolay baş etmenizi sağlayacak ve üzerinizdeki yükü azaltacaktır.
Sonuç olarak; ergen çocuğumuzda ne olup bittiğini anlamak ve ona yardımcı olabilmek lakin tesirli ve yapan bir irtibat ile mümkün olabilir. Neyi nasıl söyleyeceğinizi bilmek, zorluklar karşısında yılmamak, faal metotları öğrenerek gayrete 1-0 önde devam etmek ve bir grup ruhuyla hareket edebilmek problemlerin üstesinden gelmenizi kolaylaştıracaktır. Hayatta hangi hoş şey yahut kazanılmış muvaffakiyet kolay elde ediliyor ki!? Ne dersiniz?

**Değer verilen bir bireyle kurulan ‘iyi bir ilişki’, ömürde sahip olunabilecek en değerli tecrübedir ve gelecekte nasıl hissedeceğiniz, nasıl düşüneceğiniz ve nasıl davranacağınız konusunda değerli bir belirleyicidir. Hem çocuğunuz ile kuracağınız birebir bağlantınız, hem de aile bireyleri olarak kendi aranızda ki ilgiler çocuğunuzun dünyasına süratle nüfus edecek ve duygusal durumu ve davranışları üzerinde olumlu yahut olumsuz tesirler bırakacaktır.

Öz-farkındalığınız zayıfsa, duygusal gerilimle başa çıkamıyorsanız, hisleri anlamakta ve sağlıklı alakalar kurmakta zorlanıyorsanız ne kadar zeki olursanız olun ilerleyemezsiniz.
Daniel Goleman, Duygusal Zeka

Ebeveynlik, doğuştan gelen içgüdüsel bir durum üzere algılanır. Ancak aslolan ebeveynliğin öğrenilen bir durum olduğudur ve birden fazla defa anne ve babamızdan görüp öğrendiğimizi çocuğumuza uygularız.

İnsanlara oldukları üzere davranırsak, dürüst davranmamış oluruz. Ancak, olmaları gerektiği üzere davranırsak, hem dürüst davranmış hem de kendi kusurlarını görmeleri için fırsat vermiş oluruz. Bu da uzun vadede güzel ve sağlıklı bir ilgi kurulmasına taban hazırlar.

Ergenler daima çaba edecek bir şey ararlar… Bu, hiç değilse onlara şikayet edebilecekleri bir şey verir. Münasebetiyle, ebeveynler taviz verdikçe, ergenler de umutsuzca, reaksiyon çekecek bir davranış çeşidi aramaya mahkum olacaklar, anne ve baba aşikâr bir duruş sergileyene ya da çocuk meskeni yakana kadar tansiyon ve çatışma artacaktır.
John Cleese ve Robin Skynner

Çocuklarına bir armağan vermek isteyen ebeveynlerin yapabilecekleri en güzel şey onlara uğraş etmeyi, kusur yapmaktan çekinmemeyi ve daima öğrenmeyi aşılamaktır. Böylelikle, çocukları övgünün kölesi olmak zorunda kalmaz. Özgüvenlerini geliştirmek ve onarmak için önlerinde uzun bir ömür bulacaklardır.
Carol S. Dweck

KANILARINIZ TAKINTI MI?

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir