Çocuk istismarı ve ensest

Çocuklara karşı makus davranım tavrı insanlığın tarihinden bugüne kadar süregelmiştir. Geçmiş vakitlerde çocuklar köle yapılıp para karşılığında satılmış, yaralanmış, öldürülmüş ve kimi vakitlerde ise canlı diri toprağa gömülmüştür. Kız çocuklarının paha görmediği, doğar doğmaz yakıldığı toplumlar dahi mevcuttur. Bu suretle istismar olayları tarihten bugüne tahminen birebir tahminen farklı yollar kullanılarak daima devam etmiştir.

İstismar, on sekiz yaş altı çocukların sıhhatine, hayatına, gelişimine yahut saygınlığına gerçek yahut bilinmeyen ziyan ile sonuçlanan her türlü fizikî ve duygusal makus davranışı, cinsel istismarı, ihmali, dikkatsizliği, ticari ve öbür sömürüleri kapsar1 (WHO, 2006, 2010). İstismar yaşantılarının yaygınlığı ile ilgili farklı istatistiksel sonuçlara karşın memleketler arası çalışmalarda bayanların yaklaşık % 20’sinin, erkeklerin ise yaklaşık % 5-10’unun çocukluk periyodunda cinsel istismara maruz kaldıkları, tüm bireylerin ise % 25-50 oranında fizikî istismara maruz kaldığı bildirilmektedir (WHO, 2010)2

İstismar, çocukların bedensel, toplumsal ve ruhsal sıhhatini kısa, orta ve uzun vadede önemli bir halde etkileyen bir olgudur. Bilhassa kendisini korumakla yükümlü şahıslar tarafından makûs muameleye maruz kalması, çocuğu ruhsal açıdan derinden tesirler (Topçu, 2009).3
 

. Bu hususla ilgili birçok yasa ve düzenleme çıkmış olmasına karşın şu an da dünyanın en gelişmiş ülkeleri de dahil olmak üzere bu sorun bir türlü giderilememiş, topluma bu şuur hala kazandırılamamıştır.

Çocuğun cinsel istismarı fizikî, duygusal, toplumsal, ahlaki, kültürel ve hukuksal boyutları olan geniş kapsamlı ve karmaşık bir sıkıntıdır. Cinsel istismar; ‘henüz cinsel gelişimini tamamlamamış bir çocuğun ya da ergenin, bir erişkin tarafından cinsel istek ve ihtiyaçlarını karşılamak için güç kullanarak, tehdit ya da kandırma yolu ile kullanılması olarak tanımlanmaktadır. İstismar çocuk ya da ergen ile kan bağı olan ya da ona bakmakla yükümlü birisi tarafından yapılmışsa bu durum “ensest” olarak isimlendirilir. Cinsel istismardan kelam ederken bir çocuk ile bir erişkin ortasındaki cinsel aktivite üzerinde durulmakla birlikte, iki çocuk ortasındaki cinsel aktiviteler; yaş farkı en az 5 yıl olduğunda, küçük çocuğun zorlama ya da ikna ile cinsel haz maksadı güden aktivitelere maruz bırakılması durumunda da cinsel istismar olarak ele alınır (İşeri, 2008).4 Cinsel istismarın kesinlikle şiddet içermesi gerekmez, bu açıdan çocuğun isteğinin olup olmadığına bakılmaz (Nurcombe, 2000).5
 

Yorum bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir